AssembleX
EN Opis możliwości (PDF)

Kompendium wiedzy

Jak czytać wady druku: poradnik terenowy od pliku do gotowego produktu

Autor: Piotr Jędrzejczyk, AssembleX Industrial Services

Większość wad druku ma rozpoznawalny kształt, a kształt wskazuje przyczynę. Naucz się czytać, gdzie, w którym kierunku i w jakim kolorze pojawia się wada, a źródło znajdziesz w kilka minut zamiast kilku dni.

Zacznij od wzoru, nie od lekarstwa

Typowy odruch to zmienić jakiś parametr i zobaczyć, czy obraz się poprawi. Raz na jakiś czas to działa, a przez resztę czasu kosztuje dużo braków. Szybszy sposób to najpierw opisać wadę: gdzie jest, jak się powtarza i których kolorów dotyczy. Te trzy odpowiedzi zawężają przyczynę do jednej części maszyny.

Rysunek 1. Sześć częstych wad w wyglądzie na jednolitym tonie lub na cienkich liniach. 1: pojedyncza cienka linia. 2: pasma o szerokości głowicy. 3: chmurkowatość (mottling). 4: kolorowe obwódki na krawędziach. 5: kropki satelitarne wokół linii. 6: powolny dryf koloru.
Rysunek 1. Sześć częstych wad w wyglądzie na jednolitym tonie lub na cienkich liniach. 1: pojedyncza cienka linia. 2: pasma o szerokości głowicy. 3: chmurkowatość (mottling). 4: kolorowe obwódki na krawędziach. 5: kropki satelitarne wokół linii. 6: powolny dryf koloru.

Katalog

  1. Pojedyncza cienka linia wzdłuż kierunku druku. Brakująca dysza albo dysza strzelająca poza osią, prawie zawsze w jednym kolorze. Wykonaj test dysz, wyczyść głowicę, a potem sprawdź zasilanie tuszem i płytkę dysz.
  2. Szersze pasma, tak szerokie jak głowica lub moduł. Różna charakterystyka głowic albo błąd zszycia (stitching) na styku. Najpierw sprawdź stitching, potem linearyzację.
  3. Chmurkowatość, zamglony ton na jednolitych polach. Niestabilny jetting, ilość tuszu nieodpowiednia do powierzchni albo nierówna chłonność podłoża lub glazury. Sprawdź powierzchnię, zanim ruszysz ustawienia koloru.
  4. Kolorowe obwódki na krawędziach. Rejestr kolor do koloru jest rozjechany: głowice różnych kolorów nie są wyosiowane, odległość druku jest zła albo prędkość transportu nie jest poprawnie śledzona.
  5. Kropki satelitarne i mgiełka wokół linii. Krople rozpadają się w locie: zbyt duża odległość druku, złe warunki tuszu lub temperatura, a na tworzywach ładunek elektrostatyczny na powierzchni, który odchyla krople.
  6. Powolny dryf koloru. Kolor wędruje w ciągu godzin lub dni: partia tuszu, temperatura oraz warunki wypału lub utwardzania. Porównuj według harmonogramu z próbką wzorcową.

Czytanie wzoru

Rysunek 2. Kierunek wskazuje pochodzenie. Wady biegnące wzdłuż kierunku druku (po lewej) należą do dyszy, głowicy lub zszycia. Pasma w poprzek kierunku druku (po prawej) wskazują na synchronizację, transport lub podłoże. Strzałka pokazuje kierunek druku.
Rysunek 2. Kierunek wskazuje pochodzenie. Wady biegnące wzdłuż kierunku druku (po lewej) należą do dyszy, głowicy lub zszycia. Pasma w poprzek kierunku druku (po prawej) wskazują na synchronizację, transport lub podłoże. Strzałka pokazuje kierunek druku.
  • Kierunek. Linia wzdłuż kierunku druku pochodzi od strony głowic; pasmo w poprzek pochodzi z synchronizacji lub transportu.
  • Powtarzalność. Jeśli wada powtarza się w stałej odległości, szukaj elementu obrotowego o takim obwodzie, na przykład rolki lub koła enkodera.
  • Kolor. Tylko jeden kolor wskazuje na jego własne głowice i tusz; wszystkie kolory naraz wskazują na podłoże, transport lub proces.
  • Położenie. Wada, która zawsze jest pod tą samą głowicą, należy do tej głowicy.

Od pliku do gotowego produktu

Wada może powstać jeszcze przed maszyną. Plik w niskiej rozdzielczości rozciągnięty do rozmiaru, gradient ze zbyt małą liczbą stopni tonalnych albo konwersja koloru, która obcina nasycone barwy, wyglądają jak usterki maszyny. Po druku to samo dotyczy wypału lub utwardzania: piec albo lampa UV mogą stworzyć wadę na idealnym wydruku. Dlatego ważna jest kolejność.

  1. Dokładny opis wady. Zrób zdjęcie i zanotuj położenie, kierunek, kolory oraz od kiedy się pojawia.
  2. Wyizolowanie etapu. Zamiast obrazu produkcyjnego wydrukuj prosty test: jednolity ton, gradient i test dysz. Jeśli test jest czysty, przyczyna leży w pliku lub w RIP.
  3. Sprawdzenie podstaw maszyny. Test dysz, wzór zszywania, odległość druku i stan tuszu.
  4. Porównanie z ostatnim dobrym wynikiem. Co się zmieniło: partia tuszu, głowica, podłoże, glazura, receptura czy wypał?
  5. Jedna zmiana naraz i zapis. Kilka zmian jednocześnie ukrywa prawdziwą przyczynę.
  6. Usunięcie przyczyny. Ponowną linearyzację lub nowy profil rób tylko wtedy, gdy przyczyna rzeczywiście leżała w ustawieniach koloru.

Typowe błędy

  • Korygowanie problemu mechanicznego lub jettingu ustawieniami koloru w RIP.
  • Zmienianie kilku parametrów naraz.
  • Obwinianie najpierw tuszu, zanim sprawdzi się jetting i plik.
  • Ocena wydruku przed wypałem lub utwardzeniem, gdy wada pojawia się dopiero po procesie.
  • Brak zdjęć i notatek, przez co ta sama wada jest analizowana od początku.

Wielu z tych wad unika się dzięki stabilnej podstawie: czysty stitching, potem linearyzacja, potem profil kolorystyczny.